Strona główna
O Rasie
Zdrowie
Dogma
Galeria Dogmy
Abra
Szczenięta
Kontakt

 

O Rasie

Golden Retrievery - zaliczane są do VIII grupy FCI, są to bardzo
inteligentne psy, które zajmują się aportowaniem dzikiego ptactwa. Goldeny sprawdzają się znakomicie jako pomocnicy niepełnosprawnych, są świetnymi przewodnikami niewidomych. Ich temperament sprawia, że znakomicie pracują jako psy terapeutyczne w szpitalach, hospicjach i domach starców.


Pierwszy standard golden retrievera określili myśliwi, dla których najważniejsze były cechy użytkowe psów. Współcześnie nacisk położono na harmonijną budów? ciała - ważną cechę psów pracujących. Równie istotny jest przyjacielski charakter rasy, którą powinno cechować pełne podporządkowanie człowiekowi.

HARMONIJNA BUDOWA
Budowa ciała golden retrievera - harmonijna i proporcjonalna - pozwala na swobodny, płynny ruch. Idealne proporcje głowy, szyi i ciała czynią zeń niezrównanego psa aportującego

SZYJA
Mocna, dobrze umięśniona, o wyraźnych czystych liniach

KOŃCZYNY PRZEDNIE
Idealnie proste, o mocnej łopatka długa, ukośna

MOCNE CIAŁO
Oglądany z boku golden retriever zachwyca idealnymi proporcjami. Mocna, harmonijna budowa ciała pozwala mu na niezmordowaną pracę w różnorodnym terenie, podobnie jak chroniąca ciało wodoodporna sierść

USZY
Obwisłe, przylegaające, niezbyt długie, osadzone na poziomie oczu

OCZY
Średniej wielkości, brązowe, szeroko rozstawione, o przyjacielskim wyrazie

NOS
Duży, ciemny; zimą, a także z wiekiem, może się rozjaśniać.

GRZBIET
Mocny, prosty

SZATA
Przylegający, nieco falisty włos okrywowy podbity gęstym, wodoodpornym podszerstkiem

KOŃCZYNY TYLNE
Zad nieznacznie opadający, szeroki i muskularny, podobnie jak uda, gęste portki

OGON
Średniej długości, gruby u podstawy, zwężający się ku końcowi, z wyraźnym piórem

ŁAGODNY I ODDANY PRZYJACIEL
Zarówno wyraz pyska, jak i całe ciało golden retrievera wyrażają jego przyjacielską, w pełni porządkowaną naturę, którą dodatkowo podkreśla niemal stale widoczny "psi uśmiech" ciemno pigmentowanych warg.

RÓŻNE WZORCE RASY
Standardy przyjęte przez organizacje kynologiczne w różnych krajach różnią się nieznacznie co do wymaganego wzrostu i umaszczenia. Amerykanie preferują psy nieco większe, o czysto złotym umaszczeniu, nigdy zbyt ciemnym lub jasnym. Standard angielski opisuje psa nieco mniejszego, dopuszczając wszelkie odcienie złotego i kremowego umaszczenia. Nie znaczy to jednak, że czołowe psy angielskie nie mogą być dopuszczone do hodowli w Ameryce i odwrotnie. Według obydwu standardów, najważniejszy jest wspaniały temperament i harmonijna budowa.